ฮาธาเวย์ โนอา ชายหนุ่มผู้แตกสลาย และมุ่งหน้าสู่หนทางแห่งการล่มสลายของตนเอง

เนื้อหาใน The Sorcery of Nymph Circe นี่ทำให้เราเห็นถึงตัวตนของฮาธาเวย์ในปัจจุบันมากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงท้าย ที่เราได้เห็นเบื้องลึกในจิตใจของ ว่าปัจจุบันสภาพจิตใจของฮาธาเวย์มันเป็นแบบไหน

ในการย้อนอดีตช่วง CCA เราได้เห็นภาพจากมุมมองของฮาธาเวย์ ว่าเขาได้เห็นอะไรบ้าง เขายิงหุ่นของศัตรูร่วงไป 1 ตัว ได้เจอกับเควสและเข้าไปโน้มน้าวเธอจนหยุดลงได้ แต่แล้วเควสกลับโดนหุ่นอีกตัวยิงจัดการไป ท่ามกลางอารมณ์ที่กำลังเดือดฮาธาเวย์เลยยิงเข้าใส่หุ่นตัวนั้นจนระเบิดไปอีกตัว แล้วในตอนนั้นเขาถึงพบว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไป 

หลังจบ CCA จิตใจของฮาธาเวย์ก็บอบช้ำอย่างหนัก เขาโทษตัวเองที่ไม่สามารถช่วยเควสไว้ได้ และยังเป็นคนจัดการชานหญิงสาวที่คอยดูแลเขาบนยานราไครัมด้วยมือตัวเอง มันกลายเป็นความรู้สึกผิดบาปที่กัดกินจิตใจของฮาธาเวย์มาโดยตลอด และทำให้เขาไม่สามารถให้อภัยกับตัวเองได้ เขาโทษตัวเองและไม่ยอมให้ลืมความผิดพลาดในอดีต รวมถึงเข้าใจถึงความน่ากลัวในการไหลไปกับอารมณ์ต่างๆ เลยพยายามที่จะควบคุมอารมณ์เหล่านั้น จนสุดท้ายเขาได้พบกับแสงสว่างถึงสิ่งที่เขาควรจะทำจากการพูดคุยกับแคว็ค ซัลเวอร์ การขึ้นเป็นมาฟตี้ ขจัดตัวตน “ฮาธาเวย์ โนอา” และเปลี่ยนแปลงสหพันธ์โลกที่เป็นต้นตอแห่งความขัดแย้งทั้งหมด แม้มันจะเป็นหนทางที่ทำลายตัวเองแต่เขาก็ยังจะมุ่งไปเพราะมันคือความต้องการอีกอย่างของเขาด้วย 

ในเรื่องเราเลยเห็นว่าฮาธาเวย์พยายามที่จะตัดอารมณ์ต่างๆ ออกไป ไม่หลงไปกับกามอารมณ์ที่จะทำให้เขากลับเข้าสู่บ่วงแห่งความผิดพลาดแบบเดิมอีก เขาพยายามที่จะยึดถืออุดมการณ์และต่อสู้ด้วยความยึดมั่นนั้น พยายามที่จะกลายเป็นมาฟตี้ ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่สามารถสละกายเนื้อของตัวเองและตัวตนของ “ฮาธาเวย์ โนอา” ที่พยายามเก็บซ่อนไว้ได้ เขายังคงถูกดึงดูดด้วยความรู้สึกของ NewType และอารมณ์ความรู้สึกอันอ่อนไหวของมนุษย์ เพราะลึกๆ แล้วเขาก็ยังเป็นเด็กคนนึงที่กำลังจะก้าวสู่วัยผู้ใหญ่ 

นอกจากนั้นก็จะเห็นว่าการพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นมาฟตี้ของฮาธาเวย์นั้นส่งผลกับความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเหมือนกัน โดยเฉพาะเคเลียที่เป็นแฟนสาวของเขา และถึงเขาจะพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้นำขององค์กรเขาก็ยังมีความอ่อนไหวและอ่อนหัดอยู่ อย่างการที่อยากจะเห็นหน้าคนที่เขาต้องจัดการจนกลายเป็นต้นเหตุของปัญหาให้พวกพ้องมากมาย หรือการที่ไม่คาดคิดถึงความโหดร้ายที่จะเกิดขึ้นในสงครามหรือการต่อสู้ที่โอเอนเบลี่

ในมุมผมนี่ฮาธาเวย์เป็นตัวเอกที่มีความน่าสนใจและความเป็นมนุษย์คนนึงของกันดั้มเลย เขาเข้าไปพัวพันกับสงครามและกลับออกมาโดยจิตใจพังทลาย หลายคนอาจจะมองว่าฮาธาเวย์ยิงชานมันเชี่ยมมาก (ซึ่งก็ไม่ผิด) แต่ในตอนนั้นฮาธาเวย์เป็นเด็กอายุ 12 - 13 ที่อารมณ์อ่อนไหวและถูกขับเคลื่อนโดยอารมณ์มากกว่าเหตุผล เขาเลยทำสิ่งต่างๆ ตามที่เขารู้สึกจากอารมณ์เหล่านั้น จนกลายเป็นเหตุสลดและตราบาปติดตัวเขามาตลอด 

ซึ่งถ้ามองภาพรวมของ Hathaway แล้ว มันคือเรื่องโศกนาฎกรรมในชีวิตของฮาธาเวย์กับเส้นทางที่เขาเลือกที่เกิดจากความผิดพลาดทั้งหมดนั้น กับการนำเสนอว่าสงครามสามารถทำลายชีวิตของคนคนนึงได้ขนาดไหน ตรงนี้ผมเลยขัดแย้งเหมือนกันที่ส่วนนึงก็อยากให้ฮาธาเวย์รอดแต่อีกส่วนก็คิดว่ารอดไปได้อาจจะส่งผลหนักกับจิตใจฮาธาเวย์มากกว่าหรือเปล่า ก็ต้องรอดูว่าเรื่องราวจะไปทางไหน